Wollebos

Wollebos

Wollebos Groet U


In het Wollebos, waar de truien u hartelijk welkom heten, de bomen door hen omarmt worden en waar zij u de vergankelijkheid laten zien.


Wollebos is ontstaan, door dat één van mijn zorgcliënten (80plusser) nood gedwongen moest gaan verhuizen. Zij heeft veel gereisd en altijd zelfstandig gewoond, maar het was beter en veiliger (haar eigen wereldje werd steeds groter) dat zij naar een zorgcentrum ging verhuizen.



Haar hele leven heeft zij veel gebreid en gehaakt. Zij kon/mocht haar oude gebruikte breisels, die ze in zakken met kamfer/mottenballen bewaarden, niet meenemen. De truien, kleedjes en pannenlappen weg doen, dat vond zij maar niets! Ik heb haar verteld dat ik haar truien een 2e leven zou geven in een kunstproject en ze vond het goed.

Later heb ik aan haar de Wollebos foto’s laten zien. Bij herkenning van haar favoriete truien kwamen plotseling de truiverhalen naar boven. Mooie, emotionele, warme en bijzondere oude herinneringsverhalen.
Het fascineerde en inspireerde mij zo, dat ik twee wollebos limericks heb geschreven.

 

Wol is een natuur product, een warm materiaal met een hoog knuffelheidsgehalte.

In het Wollebos is een kleine tribune, waar o.a. mooie gedichten kunnen worden voorgedragen.